حقیقتش این بود که خیلی چیزها میخواستم بگویم قبل از رفتن .. هرچند رفتنم کوچک است .. میروم .. میآیم ... اگر عمری بود ... اما زیاد وقتی ندارم .. که همه ی فکرهای اینطرف آنطرفم را جمع کنم .. برای همین اینکار را میگذارم سر فرصت ... تنهایی همیشه بد نیست .. به آدم در جمع بندی و نتیجه گیری کمک میکند ...

حقیقتش این است که خوبی از من ندیدید اگر .. بدیهایم را به عظمت خدای نهفته ی وجودتان ببخشایید ... باشد که روزی لیاقت خوبیتان را داشته باشم ... بی تعارف میگویم .. دعایم کنید و ببخشید اشتباهاتم را ... فعلن همین ...