یادت هست . قاصدکهای باغچه مان همیشه پیام میبردند ، مژه هایی که می افتادند همیشه آرزو برآورده میکردند ، یادت هست به چه چیزهای ساده ی قشنگی اتفاق میگفتیم . چقدر نشانه میدیدیم ، ساعتها تفسیر میکردیم و فکر میکردیم چه فیلسوفهای باهوشی هستیم . دیروز استادها گفتند اما و اگر و شاید و کاش و دلتنگی را برای همیشه کنار بگذارید . امروز چقدر تلخ شعر میگویند .  دیروز چه زود تمام شد . امروز چه دیر میگذرد .فردا چه زود میرسد ...