به نام عادل ، زنده ، شاهد

 

از خدا و سایر مخلوقات گلش که کمکم کردند  بیست و دومین فصول زندگانی را با تجربه هایی مهم و نامهم از عشق و نفرت تا اشتراکات حواس و شهودات ، زنده گی کنم متشکرم . امیدوارم در سال جدید لطف و مرحمات این عزیزان فزونی یابد و شعور و خرد من نیز تا حد ممکن افزون شود . لذا سال نو را آرزومند موفقیتها و برتریهای فردی و جمعی و رهایی مملکتمان از چنگال موجودات نامفهوم و ترقی در زندگانی درسی و غیردرسی میباشم . به امید خوبیها و خوشیهای خودم و دیگران ...

مبارک باشید .

آتوسا / ۲۹ اسفند ۱۳۸۵