حضرت فرمود :

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد       وجود نازکت آزرده گزند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توست       به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست       که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی       رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد       مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند       بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی       که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
به قول ما : زندگیه دیگه .
به قول فرانسویا : C'est la vie
!